Dear Writers, இத்தளத்தில் எழுத விரும்புகிறவர்கள், [email protected] என்ற மின்னஞ்சலில் தொடர்பு கொள்ளவும்.

பாரத விலாஸ் – 3

Dhanuja

Well-known member
Member
பாரத விலாஸ் – 3

ஆடு திருடும் கள்ளர்கள் போல….. ஹ்ம்ம்... இங்கு எதிர் பதமோ ஆஹான் கள்ளிகள் போல திருத் திருவென முழித்துக் கொண்டு நின்றனர் தோழிகள் குழு.அவர்களது தோற்றத்தை பார்த்த சோனுவிற்குச் சிரிப்பாக வந்தது அதனை அடக்கி கொண்டு மற்றவர்களைப் பார்க்க பேச்சை தொடங்கினார் தில்சாத்

“வாங்க பொண்ணுகளா உட்காருங்க” என்றதும் மூவரும் அவஸ்தையாக அமர

“பயபுடமா நல்லா உட்காருங்க” என்றார் அலமேலு

நேரடியாக அழைத்ததின் நோக்கத்தை கூறினார் தில்சாத் “தரம் பார்க்கிற பிரிவுல எதோ தப்பு நடக்குதுன்னு தோனுது” என்று பெண்களை ஆழம் பார்த்தார்.

“ஹ்க்கும்… அது தான் முன்னையே தெரியுமே இப்போதான் கண்டு புடுச்சு கேக்குறாங்க கம்பெனி விளங்கும்....” என்று அமுதா சற்று சாய்ந்த வாக்கில் காயத்திரி காதில் ஓத செல்வியோ அதனை உறக்கவே சொல்லிவிட்டாள்.

“அது சரி அத்த இப்போ தான் கண்டுக்கினீங்களா இன்னாம்மா நீ ஆபிஸ் நடத்தி போ ” என்க கயாத்திரியும் அமுதாவும் ஒரு சேர செல்வியின் கைகளைக் கிள்ளி வைக்கக் குதித்து எழுந்தவள்

“இன்னாத்துக்குடி இரண்டு பேரும் கைய கிள்ளிகினு இக்கீங்க” என்க எதிரில் இருப்பவர்களைப் பார்த்து அசடு வழிந்தனர்.

“ஏன் காயத்திரி அவளைச் சொல்ல விடாம செய்ற” தில்சாத் கேட்க

“அப்படியெல்லாம் இல்லங்க” மென்று விழுங்கினாள் சிறு பெண்.

“இங்க பாருங்க முன்னூறு பேர் வேலை பார்க்கிற இடத்துல உங்கள மட்டும் ஏன் கூப்பிட்டு கேட்கிறோம்னு தெரியுமா? தெரியாதுயென மூவரும் ஒரு சேர தலையாட்ட “நீங்க இங்க வந்து இரண்டு வருஷம் ஆகுது இந்த இரண்டு வருசத்துல எந்தப் பிரசச்னையும் இல்லாம நேர்மையா உழைக்கிறீங்க அதான்” தில்சாத் கூற

அலமேலு,அது மட்டுமில்ல நல்ல வேலை செய்யுறீங்க. நீங்க ஒரு பீஸ் போட்டா அதை செக் பண்ண வேணாம் கண்ண மூடிட்டுத் தரம் பார்க்காம பேக் பண்ணலாம் அது தான் பெரிய ப்ளஸ் அதான் உங்கள மதிச்சுக் கேட்கிறோம்

சோனு,உங்களுக்கு இதுனால எந்தப் பிரச்சணையும் வராது அதுக்கு நாங்க பொறுப்பு என்றதும் மூவரும் சரி என்றனர். ஏன்னென்றால் சக ஊழியராக அவர்களை எதிர்த்துக் கொண்டால் பின் நாளில் வேலை செய்வது கடினம்.அவர்களுக்கு இந்த வேலை தான் எல்லாம் என்ற நிலையில் சற்று பயந்தனர் பெண்கள் செல்விக்கு அந்தப் பயம் இல்லை போலும்.

“சொல்லுங்க மேடம் நாங்க என்ன செய்யணும்”

“நீங்க தனித் தனியா பிரிஞ்சு ஆளுக்கு ஒரு யூனிட் போங்க பீஸ் கணக்கு ஒரு மணி நேரத்துக்கு எத்தனை போகுதுனு பாருங்க, தரம் பார்க்காம பீஸ் அடிச்சா தனியா பிரிச்சு வைக்க ஒரு ஆள் போடுங்க ,வேகமா வேலையை முடிகிறேன்னு ஏகப்பட்ட பீஸ் தரமில்லாம போகுது”
செல்வி,சரி மேடம்

“ரொம்ப நல்லது நாளைல இருந்து நேரா யூனிட் போய்டுங்க ஒரு நாள் முழுமைக்கும் கவனம் வைங்க என்னனு பிறகு யோசிப்போம்” என்றதும்

“சரிங்க மேடம் நாங்க வரோம்” என்று மூவரும் விடைபெற செல்வியை அழைத்த தில்சாத் பேச வேண்டும் என்ற சொல்ல பெண்கள் மூவர் முகத்திலும் கலவரம் அதனைக் கண்டு கொண்டவர்

“உங்க அக்காவ பத்திரமா அனுப்பி வைக்கிறோம் என்ன” என்க சிறுசுகள் இரண்டையும் பிரியா விடை கொடுத்து அனுப்பினார் செல்வி

செல்லும் தோழமைகளைத் திரும்பி திரும்பி பார்த்தவாரே வந்து நாற்காலியில் அமர்ந்தவளை பார்த்து இப்போது சோனுவுக்குச் சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை அவரது தீடீர் சிரிப்பில் நெஞ்சை பிடித்துக் கொண்டாள் செல்வி கூடவே

“இன்னம்மா ப்ச் ..பயந்துகினே”

“எங்களைப் பார்த்தா பூதம் மாதிரி இருக்கா என்ன” தில்சாத் கேட்க பதறிய செல்வி

“ச்ச… ச்ச…. இன்னம்மா நீ அதுக்கு இல்ல”

“பின்னே நீ குடுகிற ரியாக்க்ஷன் பார்த்தா அப்படி தான் இருக்கு எங்களை பார்த்து பயம் வேண்டாம் செல்வி கொஞ்சம் பேசனும்”என்ற சோனு அலுமேலுவிடம் கண் காட்ட நான் பார்த்துகிறேன் என்று கண் மூடி சம்மதம் சொன்னவர் செல்வியை நோக்கி

“உனக்கு வயசு என்ன ஆகுது செல்வி”

அது எதுக்கு உங்களுக்கு என்று கேட்க துடித்த நாக்கை பெரும் பாடுபட்டு அடக்கி “முப்பது எட்டுங்க”

“ஓ...... சரி துரைக்கு உன் மேல ஈடுபாடு இருக்கிற மாதிரி தெரியுது செல்வி” சுற்றி வளைத்து பேச விருப்பம் இல்லாமல் நேரடியாக விடயத்தை உடைக்கச் செல்வி தான் பதறினாள் உனக்கும் தெரிஞ்சு இருக்கும் நினைக்கிறேன்”
“தெரியாம இன்னா மலை மாடு கணக்கா உரசிக்கினே இக்கான் அந்த மிலிட்டரி கரேன்” வாய்க்குள் முனகி கொண்டவள் பதில் பேசாமல் அமைதியாக இருக்க

“உனக்கு விருப்பம் இல்லையா செல்வி” என்றவர் அவள் பேச வரும் முன் “அவரைப் பத்தி முழுசா தெரிஞ்சுக்க அப்புறம் உன் முடிவை சொல்லு” என்றவர்கள் துரையின் வாழ்க்கை தங்களது தோழமை மற்றும் ஒரே குடும்பமாகத் தாங்கள் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கின்ற கதை என்று முழுமையும் சொல்ல செல்வி வாய் பிளந்து விட்டாள்

பின்னே ஒரே குடும்பத்தில் பிறந்த வளர்ந்தவர்களிடத்தில் இக்காலத்தில் ஒற்றுமையென்றால் என்ன என்று கேட்கும் அளவிற்குக் காலமும்,சூழ்நிலையும் மாறி இருக்கும் போது, இனம் தாண்டி, மதம் தாண்டி மாநிலம் தாண்டி ஏன் நாடே தாண்டி நிற்கும் இம்மக்களின் ஒற்றுமை மெய் சிலிர்க்க வைக்கின்றதே.

“மேடம் நீங்க சொல்லிகின எல்லாமே சரித்தான் ஆனா எப்படி….”

“நீ சொல்ல வேண்டியது ஒன்னே ஒன்னுதான் அவரைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கச் சம்மதமா”
“ப்ச்.. வயசு பையன வச்சுக்கினு இன்னா பேச்சு இது மேடம் அந்த ஆளண்டா சொல்லிக்கினு தான் வந்தேன் வுட்டுருங்க நான் உங்களாண்ட வேலை செய்ய முடியாது கணக்க பார்த்துகினு தேத்தி வூடுங்க ஊராண்ட போய்ப் பொழைச்சுகிறேன்” என்றவள் கோபமாகச் செல்ல பார்க்க

“இது என்னடா முதலுக்கே மோசம்” என்று அலமேலு அதிர்ந்து நிற்க ஐயோ! தில்லு பிடி அவளை என்று செல்வியிடம் ஓடி வந்தார் சோனு

“ஏய்! செல்வி கொஞ்சம் பேசுறதை காது கொடுத்து கேளு உனக்கு விருப்பம் இல்லனா கல்யாணம் பேச்சு வேண்டாம் சரியா” என்ற தில்சாத் அலமேலுவிடம் கண் காட்ட அவரும் “ஆமா செல்வி உனக்குப் பிடிக்கலைன்னா வேண்டாம் விடு நீ எப்போதும் போல இங்க வேலை பார்”

“சரி மேடம்... வூட்டுக்கு சமைக்க வரல நான் இங்கனயா வேலை பார்த்துகினே என்ன”

“சரி போ” என்றவர்கள் அவள் செல்லும் வரைக்கும் அமைதியாக இருந்தவர்கள் அதன் பின் அவர்கள் ஒழித்து வைத்திருந்த போனை எடுத்து ஸ்பீக்கர் ஆன் செய்து "துரை என்ன பண்ணீங்க அவளை உங்க பெயர் சொன்னாலே கதறுற அளவுக்கு.. உங்களுக்கு வேற ஆளே கிடைக்கலையா" அவரது தேர்வில் நொந்து போய் கேட்க.

“நான் ஒன்னுமே செய்யலை சோனு விடு பார்த்துக்கலாம்”

“எத்தனை தரம் சொன்னோம்… கேட்டோம்…. கல்யாணம் பண்ணிக்க இப்போ போய் அதுவும் இவளை தான் கட்டிப்பேன் நிக்கிறீங்க”

“எனக்கு அவ தான் வேனும் சோன்னு”

“ப்ச் என்ன இது சின்னப் பையன் மாதிரி அடம்”

“உங்களுக்கு முடியலைன்னா விடுங்க எனக்கு என் மகனுங்க இருக்கானுக ஹ்ம்ம்… ஒரு வார்த்தை சொன்னா போதும் தூக்கிடுவாங்க”

அவரது பேச்சில் சோனுவுக்கு எரிச்சல் மூல “அறுபதாம் கல்யாணம் பண்ண மகன்கள் உதவியுடன் மணப்பெண்ணை தூக்கிய மணமகனு பேப்பர்ல வர அளவுக்கு ஒரு புரட்சி பண்ணுவீங்க போலவே.அப்பா, மகன் எங்க அனுமதி இல்லாம எங்க இடத்துக்கு வந்தீங்க அவுளோதான்” என்றவர்கள் போனை அணைத்து விட்டு தலையைப் பிடித்துக் கொண்டு நின்றனர்.

பெரியவர்கள் சரியாக இருந்தால் தானே சிறுசுகள் சரியாக இருக்கும்.இங்கு தலையாகக் கருத படும் துரை செய்யும் அட்டகாசம் அதுவும் இந்தச் சில நாட்களாக எல்லையைத் தாண்டி தான் செல்கிறது. அவரே இப்படி என்றால் உதிரமும் உயிரும் என்னனா செய்யுமோ!......

துரையோ தரமான வேலையைப் பார்த்து வைத்தார் வயது வாலிபன் போல அவர் செய்யும் சேட்டைகளை ரசித்துக் கொண்டு இருந்தனர் அவனது நண்பர்கள்.இனி பெண்களை நம்பினால் வேலைக்கு ஆகாது என்று எண்ணியவர் தனது மகன்களிடம் விடயத்தைச் சொல்லிவிட்டார்….
**************************
செல்வி வெளியில் செல்ல இரு பெண்களும் காத்திருந்து பிடித்துக் கொண்டனர் “என்னக்கா ஆச்சு எங்களுக்கு வேலையே ஓடல”

“மூஞ்சிக்கு நேர அந்த ஆள புச்சுகினானு கேட்டுச்சு அந்தப் பெரிய மேடம்”

“ஐயோ!...பெருமாளே நீங்க என்ன சொன்னேள்”
“என்னத்த சொல்ல முடியாது வுடு நான் ஊராண்ட போய்கினேனு உதார் உட்டேன் எல்லாம் மேடமும் அலறிக்கினு வேணான்னு சொல்லிடுச்சு வூட்டுக்கு சமைக்க வர முடியாதுனு சொல்லிக்கினு வந்துட்டேன் எப்பூடி.....” புருவம் உயர்த்தி கேட்க

“சூப்பர் செல்விக்கா” அமுதா அவர் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டு குதிக்க அவர்களைப் பார்த்துக் கொண்டே கடந்து சென்றான் செழியன் பார்வை சில மணி துளிகள் செல்வியைத் தீண்டியதோ என்னமோ...

அட கோக்கா…மக்கா…
****************
ஆதி சிங் தனது தாய் மாமனான கிஷோரிடம் கெஞ்சி கொண்டு இருந்தான் அவரது மகள் ரேஷ்மியை தனது வீட்டுக்கு அழைத்துச் செல்ல. அவர்கள் மொழியில் “மாமா ப்ளீஸ் நான் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போறேன் ஒரு மாசம் தான் லீவு முடிந்த உடனே ஹாஸ்டல் அனுப்பிடுறேன்”

அவன் தொடர்ந்து ஒரு மணி நேரம் போராடுவதைப் பார்த்தவர் அரைமனதாகச் “சரி” என்றுவிட இழுக்காத குறையாக அவளை இழுத்துக் கொண்டு வந்து காரில் அடைந்தவன் அவசரமாகக் காரை கிளப்ப அவனது செயலை பார்த்துச் சிரிப்பு பொத்துக் கொண்டு வந்தது.
விரைவாகக் கார்ரை எடுத்துக் கொண்டு சில மணி தூரம் கடந்தவன் ஓரமாக நிறுத்தி விட்டு அதிலே படுத்து விட்டான் இப்போது ரேஷ்மி சத்தம் போட்டு சிரிக்க வந்ததே கோபம்

“என்ன சிரிப்பு உனக்கு” பல்லை கடித்து கொண்டு கேட்க

“நீங்க யாருக்காக இதெல்லாம் பண்ணுறீங்க கண்டிப்பா என் மேல உள்ள பாசம் கிடையாது”

“ஏய்! என்ன நீ அப்படி சொல்லிட்ட”

“உண்மை தானே”

“அதெல்லாம் இல்ல ரேஷ்மி உன் மேல எப்போதும் பாசம் உண்டு அதை விடச் செழியன் மேல் உண்டு அதான் விஷயம்.செழியன் பேச்சை எடுத்ததுமே பெண் மௌனம் கொள்ள அவனும் அதன் பின் பேசவில்லை

அங்குத் தாய்மார்களைப் பார்த்து விட்டு அவர்களிடம் சிறுது நேரம் செல்லம் கொஞ்சி விட்டு வந்த வந்த செழியன் குளித்தான் குளித்தான் ஒருமணி நேரம் குளித்தான் தனது ரேஷ்மியின் வருகைக்காக…

ஆத்தி அப்பனுக்கு லோக்கல் னா
பிள்ளைக்குப் பஞ்சாபியா...... இதை இப்படியும் சொல்லலாமோ
கூழ் வித் கூவம்….( கிராமத்து காளை அல்லவா அதனால் கூழ்)
சாம்பார் வித் சப்பாத்தி….
 








Top